Soms maak je dingen mee in het leven die eigenlijk niet zouden kunnen, zaterdag 4 juni was zo’n dag. Na het behalen van de 3e periode vorige week konden de mannen van Rob van Esch zich vandaag onsterfelijk maken. Vandaag stond het kampioenschap op het spel. Er moest met 3 doelpunten verschil gewonnen om zich de trotse kampioen te mogen noemen. Er heerste vooraf in de bespreking en toch een bepaalde soort sfeer, het was geen spanning maar de zogenaamde kampioenskoorts. Vanaf het moment dat de mannen het veld betreden voor de warming up was er focus, er was passie en er heerste een magische sfeer rondom het veld. Dit bleek later ook tijdens de opkomst. Hiervoor dank aan de DLZ! 

Het moment was daar, de wedstrijd begon. Vanaf minuut 1 pakte Binnenmaas de nog op nummer 1 staande ploeg Nieuwenhoorn stevig bij de strot. Er was een contante druk en er werd gejaagd. Al snel viel dan ook de 1-0 waarna de hele club ontplofte. Dit zorgde bij de nodigde frustratie aan de kant van de tegenpartij. Met 1-0 gingen de mannen aan de thee en werd iedereen op scherp gezet. 

Al snel in de 2e helft volgde de 2-0 die op naam kwam van Stefan den Hoed. Even later kwam zelfs de 3-0 op het scorebord na een magistrale trap van Bryan Kruithof die uiteen spatte op de lat kon Wessel van Haren de bal tegen het net tikken. Binnenmaas was bij deze stand virtueel kampioen. Maar Nieuwenhoorn kwam terug en kreeg en penalty, en kwam de 3-1 op het scorebord. Binnenmaas hield het hoofd koel en na een magistrale vrije trap die niet te beschrijven is schoot Junior van Esch de bal in de kruising, 4-1 wéér zijn we kampioen! Direct na de aftrap ging het mis, de zo ijzersterke laatste linie van Binnenmaas was niet scherp en kwam Nieuwenhoorn met wat geluk na een lange bal op 4-2. Binnenmaas drong aan en met alles wat er nog aan energie in de tank zat op jacht naar de 5-2, dat bevrijdende doelpunt. Delano Wolff ging naar de grond… penalty! En daar stond de aanvoerder op zoals alleen echte dat kunnen! Mike Post schoot ijzig kalm de penalty binnen.. KAMPIOEN! Met nog 2 minuten te gaan gooide het team zich voor elke bal en daar kwam het verlossende fluitsignaal.

Alles kwam er uit, 4 jaar lang heeft het team onder leiding van Rob van Esch (eerst samen met Brayen Wolff) geknokt voor dit moment. Supporters kwamen het veld op, spelers vielen elkaar met tranen in de armen en dat maakte dit team zo ontzettend sterk en bijzonder. We hebben ontzettend veel stappen gemaakt maar zijn vooral een hecht team, dat knokt voor elkaar tot de laatste centimeter! 

Namens het 2e willen we iedereen bedanken voor de support, ook door jullie mogen wij onszelf KAMPIOEN noemen!