Treintje dendert door

Na 3 dikverdiende overwinningen op rij stond zaterdag de eerste van de serie van vier derby’s op de agenda. Het op de 1 na laatste plaats staande Oud-Beijerland 3 kwam op bezoek. In de competitie troffen we elkaar nog niet, in de beker mocht Oud-Beijerland van geluk spreken dat ze met slechts 8-2 verloren. Dat was aan het begin van onze eerste glorieperiode. Daarna brak een inktzwarte periode aan, die pas met het aantreden van de lente eindigde om over te gaan in onze 2e glorieperiode. Oud-Beijerland moest dus het volgende slachtoffer worden van onze dadendrang. Op een zonovergoten en keihard veld 4 (dat hard naar een zomerstop en heel veel water smacht) begonnen we met een keiharde stuiterbal aan de op papier niet onoverkomelijke klus. Het vaste centrale duo van de afgelopen 3 wedstrijden ontbrak en Kevin en Reimar mochten ondervinden hoe lastig het kan zijn om centraal achterin te spelen. Het werd weer een open wedstrijd met veel fouten en kansen over en weer. De meeste fouten maakten zij, de meeste kansen kregen wij. Het had al lang 3 of 4-1 moeten staan, toen (na 20 minuten) eindelijk de 1e goal viel. Een prima corner van Linke Linker werd in 1 x op de pantoffel genomen door de beste man van vandaag Ardy, die net voor zijn ouders arriveerden de 1-0 aantekende. We verputsten nog een paar goede kansen, verzuimden de bal af te geven aan spelers die er beter voorstonden. Het leek wel of er heel veel spelers zelf wilden scoren. Na een half uur brak Dave door op links, de Beijerlandse keeper keerde ternauwernood zijn inzet en Linke Linker scoorde met zijn fameuze linker vanuit de rebound de 2-0. We leken met 2-0 te gaan rusten, totdat er vlak voor de rust een tegenstander op 11 meter van onze goal stond met 3 man voor zijn neus. Omdat de verdedigers niet gewend waren met elkaar samen te spelen wachtten ze alle 3 wie er uit zou stappen. Omdat niemand dat deed was het een koud kunstje voor hun spits om de aansluitingstreffer aan te tekenen en Oud-Beijerland hoop te geven voor de 2e helft. Na de rust werd het nog wat rommeliger, mede vanwege de behoorlijke tegenwind. Een Oud-Beijerlandse verdediger knalde de bal boven zijn eigen keeper op de lat toen hij wilde voorkomen dat Ardy zou scoren. We legden toch nog wel een aantal goede aanvallen op de mat en uit 1 daarvan scoorden we de 3-1. Roger brak door op rechts, gaf scherp de bal voor op Richard en Raymond die broederlijk naast elkaar stonden voor een leeg doel. Richard gunde Raymond de goal, die daarmee voor de 3e wedstrijd op rij scoorde. Oud-Beijerland gaf nog niet op en bleef met de wind in de rug proberen ons onder druk te krijgen. We ontsnapten een kwartier voor tijd ternauwernood aan de 3-2, Daniel pikte de afgeslagen bal op onze 16 meter lijn, stuurde Roger diep en 3 seconde later stond het 4-1 in plaats van 3-2. Je kon aan alles merken dat dat de doodsteek was en Oud-Beijerland de handdoek in de ring gooide. Niet veel later bekroonde Ardy zijn goede wedstrijd met zijn 2e goal, 5-1. Hun grensrechter stopte ermee, die zag de bui al hangen. Richard schoot nog van dichtbij tegen de paal en de rebound over en je zou verwachten dat we nog 3 of 4 x zouden scoren in de laatste 10 minuten, maar ja…. wij doen altijd alles anders dan verwacht. In no time gaven we weer 2 stomme goals weg, stond het 5-3 en ontsnapten we 3 minuten voor tijd ook nog aan de 5-4 en (wederom) billenknijpen. 5-3 bleef het en daarmee boekten we onze 4e zege op rij. Daar was eigenlijk alles ook wel mee gezegd. Onze coach Jaap gaf enkele weken geleden aan dat hij nog op maximaal 10 punten rekende uit de laatste 7 wedstrijden. Inmiddels hebben we er al 12 en hebben we met nog 3 wedstrijden te gaan al zijn verwachting overtroffen. In ‘de inktzwarte periode’ hebben we onszelf een heel slechte dienst bewezen en daarmee onszelf een spannend slot van de competitie ontnomen. Volgende week de volgende derby, uit naar NSVV, waartegen we thuis met 4-6 verloren. Dat was 1 van de dieptepunten van het seizoen, een bizarre nederlaag tegen een met 5 of 6 selectiespelers zwaar versterkte tegenstander, in een van 2 kanten te harde wedstrijd. Laten we hopen dat we de goede lijn doortrekken en  onze zegereeks tegen hen kunnen vervolgen.

Ploon Knijnenburg, spelersmakelaar.