Recreatievoetbal ten top

Wij zijn Binnenmaas 7, spelend in de reserve 7e klasse. Het is recreatievoetbal, niet meer, niet minder. Alleen hebben we er wel een heel groot aantal binnen ons team dat speelt met de beleving alsof we elke week een Champions League finale spelen. Maar ja, de 1 is al was ouder, de ander wat dikker, de 3e wat trager, de 4e heeft weinig techniek, de 5e geen inzicht en de 6e en 7e heeft soms wel 2, 3, 4 of 5 van voornoemde opties. Maar een goede mentaliteit en de wil om te winnen hebben we allemaal! Op maandag stond er al 17 man aangemeld voor de 1e wedstrijd van 2015, terwijl er 16 op ‘het formulier’ mogen en 13 of 14 eigenlijk ideaal is. Leon meldde zich vrijwillig af en kreeg daarvoor ‘wisselminutencompensatie’, klussers Pietertje en Youri gingen klussen, Papatati bleef thuis bij zijn pas bevallen echtgenote en hun nieuwe aanwinst en toekomstig sterspeler Noud. De door Jesper gefloten wedstrijd liep uit en jarig Jeppie ging niet mee, zo gingen we met 14 man op pad naar de immer leuke wedstrijd bij het ‘on Beijerlandse’ Zinkwegse Boys. De tegenstanders waren qua gemiddelde leeftijd gelijkwaardig aan ons, ze waren alleen een stuk groter en fysiek sterker. Ze stonden 9e en wij waren inmiddels afgezakt naar plaats 7. Het zou dus best een gelijkopgaande pot kunnen worden. Het zonnetje scheen, de lucht was blauw en de 6 aanwezige toeschouwers leden kou. Het veld was zwaar en ongelijk, goed voetbal was er niet mogelijk. Verdedigen bleek makkelijker dan aanvallen. Ik hou er wel van om uitgebreid mooie aanvallen en acties te beschrijven, maar dat zat er vandaag niet in. Het leek voetballend nergens op. De verdedigingen stonden als een huis en de spaarzame kansen ontstonden door een niet uitkomende keeper of een doorschietende bal, omdat de verdedigers – vanwege de laagstaande zon – de bal ‘kwijt waren’. Vlak voor de rust dachten we een inworp mee te krijgen, Raymond stond nog stuivers te zoeken in het gras, Kevin ging de bal pakken om in te gooien, zo was er 2 man weg. Van achteruit werd doorgeschoven naar de vrijstaande mensen en ineens stond hun spits vrij voor onze verraste keeper die daardoor ook niet goed opgesteld stond. De 1e grote kans voor Zinkweg leverde de 1-0 op. Het rustsignaal viel ‘wat ongelukkig’, precies op het moment dat Raymond doorbrak op links. Dat was het enige dat er op de verder uitstekend fluitende scheidsrechter aan te merken viel. In de 2e helft leken we wel beter om te gaan met het erbarmelijke hoofdveld van Zinkwegse Boys en werd er wat beter gecombineerd. We waren een aantal malen dichtbij de 1-1 en ook Zinkweg begon op eigen kracht kansen te creëren. Een foutje achterin bij onze tegenstander zorgde ervoor dat Dave vrij voor de keeper kwam te staan, op snelheid er voorbij ging en de 1-1 aantekende. De pijp was leeg bij onze tegenstander, terwijl wij nog redelijk fit waren. Richard had een minuut of 10 voor tijd de 1-2 op zijn schoen, Ardy had 1 minuut voor tijd de 1-2 moeten scoren. Beiden misten de enorme kans en zo eindigde een wedstrijd tussen 2 ploegen – die te hard werkten om een nederlaag te verdienen en te slecht voetbalden om een overwinning te verdienen – in een terechte 1-1. In 90 minuten tijd zijn er slechts 2 bewuste (niet zware) overtredingen gemaakt en er is geen onvertogen woord gevallen. Beide ploegen waren licht teleurgesteld over de gemiste kansen en opgetogen over de sportiviteit en het onderlinge respect. Dit was recreatievoetbal ten top. Komende week wacht het hoger geklasseerde Heinenoord, waartegen we de uitwedstrijd met 4-7 wonnen. Ik weet zeker dat beide ploegen gebrand zijn op een 3 punter, maar er kan er maar 1 de winnaar zijn! Daarover volgende week meer.

Ploon Knijnenburg, spelersmakelaar