Het lag (niet) allemaal aan de scheidsrechter

Soms is het beter een verslag op maandag te schrijven en niet direct na de wedstrijd. Direct na afloop winnen de mannelijke hormonen het van het gezond verstand en de realiteitszin. Ik ga er dan ook van uit dat (vrijwel)  iedereen die zaterdag meespeelde of toeschouwer was zich kan vinden in de conclusies uit dit verslag. Maar goed, dat was even een praatje vooraf. We vertrokken als nummer 2 in de stand naar middenmoter Barendrecht, de enige ploeg die tot nu toe punten had afgesnoept van koploper Hellevoetsluis, onze tegenstander van komende zaterdag. Er werd met geen woord gerept over komende zaterdag, de focus lag geheel op Barendrecht. Om half 1 stonden we aan de aftrap op een zonovergoten veld 5 van sportpark De Bongerd. De scheidsrechter van dienst was een speler uit hun elftal die vandaag voor het eerst (en naar eigen zeggen ook voor het laatst)  een wedstrijd floot. De 1e helft had hij weinig te doen, behalve het voor 10 minuten wegsturen van hun laatste man, die als een volleerd volleyballer een bal wegsloeg, ter voorkoming van een vrije doortocht van Dave. We hadden moeite om onze spitsen te bereiken, hadden het middenveld niet in handen en hadden achterin onze handen vol aan hun snelle spitsen. Zelf misten we een paar halve kansen, maar dat we bij rust niet op achterstand stonden (van 2 of 3 goals) was alleen te danken aan de zeer sterk keepende Linke Linker. Onze Jaap had er in de rust slechts 1 woord voor over: het is gewoon K.T  Maar goed, in de 2e helft hadden we nog tijd en kans genoeg om te laten zien dat we wel goed kunnen voetballen. Na een minuut of 5 scoorde Dave (na een diepe pass van Roger) uit het niets de 0-1. Dat was een mooie opsteker voor ons en een tegenvaller voor Barendrecht dat ‘de messen sleep’. De scheidsrechter wilde mannelijk voetbal toestaan, dat was niet zo verstandig met 2 ploegen die per se wilden winnen. Er waren pittige overtredingen aan beide zeiden, hetgeen het spel niet ten goede kwam. Halverwege de 2e helft viel de 1-1 dan toch, 1 van onze verdedigers ging lopen met de bal in het strafschopgebied, leed balverlies en dat werd ongenadig afgestraft. Binnen 2 minuten stonden we weer op voorsprong na een zeer makkelijk gegeven penalty. Richard schoot m keihard – via de binnenkamt van de paal – binnen. Barendrecht ging alles of niets spelen, speelde nog 10 minuten met een man minder na een idiote overtreding op Dave. Ook werd Dave nog aangetikt ‘net binnen de 16’, te licht voor een penalty, maar de scheidsrechter floot toch en legde hem de bal op de rand van de 16, de vrije trap leverde  niets op. Een zeer fraaie counter leverde nog bijna de 1-3 op. Yonne haalde nog een bal van de lijn, we overleefden een paar hachelijke momenten en leken tot 5 minuten voor tijd met 3 punten huiswaarts te keren. 5 minuten voor tijd….. een situatie aan de zijlijn, onze grensrechter geeft aan niet te weten of het een corner of een achterbal is, (het was een achterbal) het werd een corner. De corner werd afgeslagen, opnieuw ingebracht en door 1 van onze verdedigers heel fraai over onze keeper heen in de kruising gekopt (3 minuten daarvoor kopte hij hem bij het andere doel net over de kruising). Dat was de 2-2, een stand waar beide ploegen geen genoegen mee namen. Het werd een enerverende slotfase, die zwaar in mineur eindigde. Een valpartij binnen de 16 werd beoordeeld als een overtreding van JC. De penalty werd onhoudbaar binnengeschoten (3-2) en er was geen tijd meer om de schade te repareren. We waren des duivels op de scheidsrechter, dat is te begrijpen. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat we vandaag maximaal 1 punt hadden verdiend, het voetbal slecht was, Barendrecht goed voetbalde en dat we net zo makkelijk een penalty meekregen als tegen. Zaterdag ontvangen we als nummer 3 de koploper, We staan op 4 punten afstand, laten we dat gaatje maar eens verkleinen tot 1! Dan moet het wel stukken beter zijn dan afgelopen zaterdag.

Ploon Knijnenburg, spelersmakelaar.