De nieuwe trainer van FC Binnenmaas, de 60-jarige Leo Dekker uit Papendrecht, is inmiddels al weer ruim tweeënhalve maand aan de slag, tijd voor de redactie om eens met hem over een aantal zaken van gedachten te wisselen. Wat was zijn motivatie om te solliciteren, hoe heeft hij de eerste maanden ervaren, wat zijn zijn verwachtingen en wat vindt hij van de sfeer binnen de club.

De eerste vraag is dus, wat voor Leo reden was om te solliciteren bij FC Binnenmaas. Dekker heeft immers een forse staat van dienst bij vooral hoofd-klassers en eerste klassers. En nu dus een derde klasser.

“Daar kan ik kort over zijn”, aldus Leo Dekker, “het niveau is voor mij zeker niet alles bepalend. Ik heb de laatste twee jaar gewerkt bij Drechtstreek, een eerste klasser (inmiddels tweede klasser), en de trainingsfaciliteiten waren daar erbarmelijk. En je staat minimaal twee keer per week op een trainingsveld, terwijl je maar een keer per week een wedstrijd speelt. FC Binnenmaas heeft prima faciliteiten. Alleen dat al was voor mij reden om te solliciteren. En ik ben daar niet in teleurgesteld. Tel daarbij op de reële doelstelling van het bestuur om een jonge spelersgroep voetballend wat volwassener te maken”.

En hoe heb je deze eerste maanden ervaren?

“Ik wist wat ik aan zou treffen”, vervolgt Dekker, “vorig seizoen heb ik nog twee wedstrijden van het toenmalige eerste elftal gezien, toen ze eigenlijk nog tegen degradatie streden. Dus ik wist waar ik aan moest gaan werken. Het is een jonge groep, die de neiging heeft om erin te vliegen. Dat is een valkuil. Ze vonden het vooral in het begin lastig om vanuit hun positie te voetballen. Daar train ik dus op. We zijn begonnen met drie spitsen. Dat ging nog wel in de bekerwedstrijden tegen vierde klassers, maar in de oefenwedstrijden tegen tweede klassers werd duidelijk, dat de groep daar nog niet aan toe was. Voetballend deden ze niet onder voor deze clubs, maar op momenten, vooral in de tweede helft, merkte je verslapping en dan liep het toch ineens anders. Daarom hebben we er nu voor gekozen om met twee spitsen te spelen”.
“Het is vooral van belang om conditioneel sterk te zijn en te blijven en je concentratie te bewaren”, aldus Leo Dekker. “We zijn op de goede weg, maar we zijn nog wel kwetsbaar. Tegen VVOR ging het wel al beter. We bleven geconcentreerd en uiteindelijk troefden we ze conditioneel af. Ze waren rijp voor de sloop zogezegd. En ook afgelopen zaterdag tegen GSC/ODS werd duidelijk, dat de jongens snel leren. We stonden lang op 0-1 en we bewaarden de rust. Je kunt er wel in gaan vliegen om de tweede te scoren, maar dan loop je het risico op een onverwachte tegengoal. Uiteindelijk, na de rode kaart van een tegenstander, maakten ze het rustig af en wonnen zelfs met 0-5.
De jonge jongens voetballen vooral uit hun talent. Daarom hebben ze nog coaching nodig. Gelukkig staan ze daar open voor. Mentaal zit het dus goed, althans dat is mijn gevoel”.

En wat verwacht je van dit seizoen?

“Ik heb echt vertrouwen in de groep”, aldus Dekker. “Het is een jonge groep, maar de ervaring staat ook aan de deur te kloppen. Sven Beckers is bijna weer speelfit en ook Danny Maijers lijkt eraan te komen. En verder bevalt het 4-4-2 systeem met Desi Sanderse en Remco van der Stel in de spits mij prima. Zij kunnen een bal vasthouden, zodat er aangesloten kan worden.
Bij nieuwkomer Sjoerd van der Pers zie je soms dat hij op zoek is naar een doelpunt en dan heeft hij de neiging zich te vergalopperen. Daar praat ik dan met hem over en hij begrijpt het. Dat vind ik belangrijk. En dan heb je nog een echt jonkie, Sander de Heus. Hij is nog maar 17 en hij komt door blessures van ver. Die wil ik gewoon voorzichtig brengen. En ook hij begrijpt dat gelukkig.
Ik ga er vanuit, dat we ergens onderin het linker rijtje kunnen eindigen, als we het kunnen opbrengen om goede trainingsarbeid  te blijven verrichten en vertrouwen te houden. Ik zie dit jaar met dit jonge team als een investering in de toekomst”.

En tot slot, wat vind je van de sfeer binnen de club?

“Die bevalt me prima”, besluit Leo Dekker. “De sfeer is goed, de supporters zijn kritisch, maar leven echt mee. En zoals ik al zei is de ambitie van het bestuur reëel. En, ook heel belangrijk,  de samenwerking binnen de staf is uitstekend. Ik prijs de open communicatie. We kunnen alles tegen elkaar zeggen. Ook dat heb ik wel eens anders meegemaakt”.

DSCN0693