WIJ STAAN BOVENAAN!

Lieve Michiel,

Het begon allemaal op een koude, gure zaterdagmorgen. Terwijl ik heerlijk onder de dekens lag, was teletekst pagina 603 de pagina die continu op stond in de hoop dat de wedstrijd tegen het altijd lastige Piershil afgelast was. Dit was niet het geval dus mochten we, getooid in onze FC Binnenmaas berenvellen het immer gure veld 4 betreden.

We hadden 1 geluk: De tegenstander van vandaag had net zo veel zin als dat wij hadden. Het duurde al een eeuwigheid voordat ze het veld opkwamen en tot onze schrik was het een compleet ander elftal. In positieve zin zou later blijken.

Het was niet de wedstrijd van Leander lieve Michiel. Na een aantal drukke werkweken mocht hij eindelijk weer een keer aantreden. Het was alleen duidelijk te zien dat niemand meer gewend was met hem te spelen. Iedere bal kwam net niet aan, tot woede van Leander.

Aan de andere kant kwamen ze namelijk wel aan. Edwin had, scorend, de wedstrijd van zijn leven. Dan moet ik ook de opstelling met je doornemen, als was je er zelf bij:
Leo, Cor, Niels, Dennis, Alex, Klepper, Thomas, Michiel, Leander, Stefan, Edwin.
Op de bank namen plaats: Tim de Graaf en Remon. Later zou Bijl daar nog bijkomen.

Zoals gezegd was het een heerlijk voetbalweertje. Iedereen liep heerlijk zonder ondershirtje rond en ook lange mouwen waren overbodig. Handschoenen waren wel gewenst, dat dan weer wel.

De wedstrijd werd begonnen zoals iedere trainer zou wensen. De bal ging rustig van voet naar voet en de lange bal werd alleen in het uiterste geval gebruikt. Dat kwam mede door de wind. Toch scoorde we maar 1x in deze eerste helft. Een mooie actie van Stefan werd gemist door Leander, waarna Edwin zijn eerste goal van de dag aan zou tekenen. Dat hij later die nacht nog een keer zou scoren had niemand voor mogelijk gehouden!!

Het spel van Binnenmaas bleef goed, maar helaas moesten we op slag voor rust een keer vissen. Nadat Piershil al een aantal keer had aangedrongen, werd een klutsgoal toegestaan. Dennis raakte de bal half waardoor Klepper, die uiteraard altijd goed opgesteld staat, net niet bij de bal kon. Een speler van Piershil kon daardoor helemaal vrij Leon passeren.

Wat ik ook erg fijn vond deze eerste helft was de organisatie van de corners. Leon had deze aan Rick overgelaten en ondanks dat hij er niet was, liep dit stukken beter.

Dat de rust met 11 fitte spelers gehaald werd mag gerust een wonder heten. De houthakkers van Piershil beperkte zich tot trappen naar alles dat bewoog. Toch waren er in de rust 3 wissels: Stefan eruit voor Remon, Bijl erin voor Niels en Tim de Graaf voor Alex.

Remon drukte direct zijn stempel door na een perfect uitgevoerde counter voor de 2-1 te tekenen met een verwoestende uithaal. Toch was mijn momentje van de dag dat hij na een invalbeurt van ongeveer 15 minuten vroeg hoe lang de wedstrijd nog zou duren.
Nadien was het weer 2x tijd voor de Edwin show. Nogsteeds niet wetende dat zijn belangrijkste goal nog gescoord moest worden.

Het combinatiespel bleef, na een minder begin in de tweede helft, onverminderd goed. Niemand verzaakte in zijn taak. Uiteindelijk vond Piershil het nodig nog een schepje bovenop de tackles te gooien. Misschien is het een goede les dat wij dit ook moeten doen tijdens wedstrijden dat het niet lukt.

Ook jij had je moment of fame weer. Je mocht een mooie counter afronden. Dit noem ik specifiek omdat je ook goed doorjaagde. Doordat je ook nog mijn held bent, verdiend dit een extra notie.

Uiteindelijk mocht Remon, die net nog een beetje adem had gevonden, voor de 6-1 tekenen. Het is dat hij geen roze schoenen aan had anders had ik gedacht dat ik een tikfout maakte en het Ramon betrof, maar toch was het echt Remon Doding die er helemaal doorheen zat.

Sorry voor het later verzenden van mijn brief aan jou, dat kwam door het begin van mijn stage,toetsen,file,ziekte etc. Hoop dat je me kan vergeven. Ik kijk nu al uit naar jouw brief!

Groetjes,

Je oppaskindje